ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΝΗ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (Οικολογική Πολιτιστική Κίνηση Μέσα Μάνης)

                                      

Η Μ Ε Ρ Ι Δ Α

 Π ο ι α   Μ ά ν η   θ έ λ ο υ μ ε;

Πειραιάς, Παρασκευή 31 Μαΐου 2013, ώρα 5.30 μμ – 8.30 μμ

στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ελληνογαλλικής Σχολής Πειραιά «Ο Άγιος Παύλος», Κουντουριώτου 229-231 (απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά) 

  

                                                                               Oi.po.kinisi.manis@gmail.com 

Ανοιχτός διάλογος με θέμα την ανάπτυξη του τόπου μας με πυλώνες τον αγροτικό και τον τουριστικό τομέα, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και το περιβάλλον

            Η ημερίδα περιλαμβάνει 4 ενότητες:

     - Γεωργοκτηνοτροφικός τομέας: εισηγητής ο Δημήτρης Δημητριάδης, γεωπόνος, βιοκαλλλιεργητής και πρόεδρος των βιοκαλλιεργητών Λακωνίας

     - Προστασία και ανάδειξη των μνημείων: εισηγήτρια η Εύη Κατσάρα, αρχαιολόγος, 5^η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (Σπάρτη)

     - Τουριστική ανάπτυξη και προοπτικές: εισηγητής ο Δημήτρης Πολλάλης, ξενοδόχος, πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδοχείων Λακωνίας

- Περιβάλλον: εισηγήτρια η  Άντα Γεωργακάκου, χημικός μηχανικός, Msc μηχανικού περιβάλλοντος

Συντονιστής θα είναι ο πρόεδρος της «Ένωσης Απανταχού Μανιατών», κ. Σταύρος Μπαζάκος.

Θα ακολουθήσει συζήτηση, ερωτήσεις και παρεμβάσεις, με τους εισηγητές και το επιστημονικό δυναμικό της Κίνησης.

Εναρκτήρια παρέμβαση θα κάνει ο εκδότης και ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου "Αδούλωτη Μάνη", Γιώργος Δημακόγιαννης, καταθέτοντας την προσωπική του εμπειρία ως επαγγελματία που επέλεξε την «κάθοδό» του από την πρωτεύουσα στη Μάνη.

Βασικός στόχος είναι να υπάρξουν οι προϋποθέσεις και να γίνει μια αρχή για μια διαρκέστερη συνεργασία όσων μπορούν να διαθέσουν τις γνώσεις και το μεράκι τους, για μια δημιουργική συμβολή σε αυτό που αποτελεί και τον τίτλο της ημερίδας, για «τη Μάνη που θέλουμε». Ας αρχίσει αυτή σε διαδικτυακό επίπεδο, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός ζωντανού και ενεργού  πυρήνα ανθρώπων με όρεξη, γνώσεις και αγάπη για τον τόπο μας. Ζητούμενο είναι να δρομολογήσουμε ήδη από το τέλος της ημερίδας συγκεκριμένες δράσεις - παραδείγματα που θα εφαρμόζουν  μια βιώσιμη αντίληψη ανάπτυξης, προσαρμοσμένη στις ιδιαιτερότητες  της Μάνης.

            Η ΟΙ.ΠΟ.ΚΙΝΗΣΗ ΜΕΣΑ ΜΑΝΗΣ είναι ανοιχτή σε όλους όσους έχουν ανάλογους προβληματισμούς και ανησυχίες,  με όρεξη και  ιδέες για συλλογική δουλειά.

                                                                                                               Σας περιμένουμε

                                                                                                      To Δ.Σ της Κίνησης:
 
Κυριάκος Κοττέας, Σταύρος Κυρίμης, Βαρβάρα Γαργαλάκου, Φίλιππος Περιμένης, Κυριάκος Ζηλάκος

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΡΙ.ΠΟΛ.Ο ΜΑΝΗΣ στην ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για τον ενεργειακό σχεδιασμό στη Λακωνία (Μαργαρίτα Καρλαύτη)

Σπάρτη, 28 Απριλίου 2013

Αγαπητές και αγαπητοί,

ο Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Όμιλος Μάνης χαιρετίζει και επικροτεί την ημερίδα που διοργανώνετε και μακάρι την πρωτοβουλία σας αυτή να την ακολουθήσουν και άλλοι πολιτικοί χώροι, ώστε να δίνεται η δυνατότητα στους πολίτες και κατοίκους κάθε τόπου να ενημερώνονται, αλλά και να εκφράζουν τις θέσεις τους.

Σας ευχαριστούμε λοιπόν για την πρόσκληση που μας κάνατε και τη δυνατότητα που μας δίνετε να ακουστεί και η δική μας φωνή στη σημερινή σας ημερίδα, σχετικά με τον ενεργειακό σχεδιασμό στη Λακωνία και ευελπιστούμε να συνεχίσετε και με άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες σχετικά με άλλα σημαντικά θέματα που αφορούν τον τόπο μας.

Ως Σωματείο,

·    έχουμε καταθέσει μαζί με άλλους 31 συλλόγους και 1160 άτομα αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ της απόφασης του ΥΠΕΚΑ σχετικά με έγκριση Περιβαλλοντικών όρων που κατέθεσε εταιρεία, προκειμένου να πάρει άδεια εγκατάστασης ανεμογεννητριών στο Σαγγιά 

·    συμμετέχουμε στο Δίκτυο Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας της Λακωνίας από το οποίο σήμερα είχατε δύο πολύ κατατοπιστικές και σημαντικές ομιλίες πιστεύουμε, από τους κ.κ. Κοττέα και Ψαρράκη για θέματα που αφορούν τις  Β.ΑΠΕ και τον ενεργειακό σχεδιασμό στη Λακωνία και, φυσικά

·    έχουμε διατυπώσει ξεκάθαρες θέσεις όσον αφορά το θέμα των Β.ΑΠΕ στην περιοχή μας και γενικότερα

Ως Περιβαλλοντικό Σωματείο που είμαστε έχουμε ερευνήσει διεξοδικά το θέμα των ΑΠΕ και χωρίς να είμαστε αρνητικοί γενικώς και να απορρίπτουμε συλλήβδην τα πάντα, στεκόμαστε κριτικά απέναντί τους.

Μια και είμαστε προς το τέλος της ημερίδας, δε θα θέλαμε να σας κουράσουμε περισσότερο αναπτύσσοντας όλα τα συμπεράσματα, στα οποία ως τώρα έχουμε προβεί (εξ’ άλλου τα περισσότερα έχουν ήδη αναλυθεί από τις εισηγήσεις των προηγούμενων ομιλητών)… Θα ήθελα όμως να σας δείξω τη νέα μας δουλειά πάνω στον τομέα των Β.ΑΠΕ και του ενεργειακού σχεδιασμού.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που ακόμα "μυρίζει μελάνι", αφού μόλις στις 26 Απριλίου  βγήκε από το τυπογραφείο και που εξέδωσε το σωματείο μας. Ο τίτλος του είναι: «Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας  με… κριτική ματιά» και αναφέρει τα περισσότερα από όσα ειπώθηκαν σήμερα εδώ από τους εισηγητές.

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται μια κριτική θεώρηση των ΑΠΕ και ειδικότερα της αιολικής και ηλιακής στη βιομηχανική τους μορφή ΚΑΙ για την απόδοσή τους, ΚΑΙ για τον τρόπο χωροθέτησης, ΚΑΙ για τον τρόπο επιδότησής, ΚΑΙ για τον τρόπο ένταξής τους στον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, ΚΑΙ για τις επιπτώσεις όλων των παραπάνω, καθώς και η κατάσταση στην Ελλάδα, στη Λακωνία και στη Μάνη, όσον αφορά στον ενεργειακό σχεδιασμό  και στους λόγους που έχουν παρουσιαστεί τόσα προβλήματα.  Σας διαβάζω από τις τελευταίες σελίδες ένα κομμάτι με τίτλο «Εν κατακλείδι»:

«Έχει καταστεί απολύτως σαφές πως οι Αιολικοί και οι Φωτοβολταϊκοί Σταθμοί, παράγουν ένα αποτέλεσμα, που μπορούμε να πετύχουμε χωρίς να χάσουμε κάτι αναντικατάστατο, όπως είναι η αυταξία του τοπίου, της φύσης και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Δεν είναι ανάγκη να υπονομεύσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, έναντι άλλων χωρών, τα οποία είναι καθοριστικής σημασίας και για την ποιότητα ζωής μας και για την οικονομία, προς χάριν της αμφιβόλου χρησιμότητας και μικρής σημασίας παραγωγής ενέργειας από τις Β.ΑΠΕ.

Η Ελλάδα, και η Λακωνία ειδικότερα, έχουν δύο πολύ σημαντικά «κεφάλαια» σε πλήρη επάρκεια προς χρήση και «εκμετάλλευση». Το Φυσικό και το Πολιτιστικό.

Ας μην είναι οι δικοί μας άτσαλοι, ελλιπείς ή/και αδιάφοροι χειρισμοί, που θα τα απαξιώσουν και θα τα καταστρέψουν, στερώντας από τα παιδιά μας τα ζωτικής σημασίας «κεφάλαια» που μας παραδόθηκαν από τις προηγούμενες γενιές.

Ζούμε σε μια περίοδο βαθιάς ύφεσης και φτώχιας. Προέχει, κατά τη γνώμη μας, αντί το κράτος να συνεχίσει να επιδοτεί την εγκατάσταση και λειτουργία αμφιβόλου αποδοτικότητας πανάκριβων Β.ΑΠΕ, που αναμφισβήτητα ακριβαίνουν το ρεύμα, επιβαρύνοντας τα νοικοκυριά και μειώνοντας την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, να βάλει φρένο στις επιδοτήσεις τους, εξοικονομώντας χρήματα για την Υγεία, την Παιδεία και άλλους καίριους τομείς.

Όσον αφορά τη ρύπανση, ακόμα και αν πιστέψουμε πως βάζοντας Β.ΑΠΕ στην Ελλάδα, σώζουμε τον πλανήτη μας από την υπερθέρμανση, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο κάρβουνο που καίει ο βιομηχανικός γίγαντας που λέγεται Κίνα (τουλάχιστον 5πλάσιο από όσο καίει όλη η Ευρώπη και διπλάσιο από τις Η.Π.Α.), για να καταλάβουμε πως η Ελλάδα ακόμα και με 100% διείσδυση, είναι αμελητέα ποσότητα στον παγκόσμιο χάρτη.

Ακόμα όμως και αν προσεγγίσουμε το θέμα από την πλευρά της απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, προκύπτει πως οι ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας (οι Β.ΑΠΕ δηλαδή), πέρα από μη αποδοτικές και πανάκριβες ταιριάζουν μόνο με μονάδες αερίου ως εφεδρεία, καύσιμο το οποίο, επίσης είναι σε περιορισμένη ποσότητα, εισαγόμενο, ακριβό και με γεωπολιτικές εξαρτήσεις.

Δυστυχώς, λοιπόν, υπό τις παρούσες συνθήκες και με την παρούσα τεχνολογία, είμαστε αναγκασμένοι να πούμε «ΟΧΙ» στην εγκατάσταση Βιομηχανικού τύπου ΑΠΕ και ιδιαίτερα αιολικών στις κορυφογραμμές μας. Δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στο τεράστιο οικονομικό, περιβαλλοντικό, πολιτιστικό και κοινωνικό κόστος τους, για το αμφιβόλου σημασίας και ελάχιστο τελικό συνολικό όφελος που αφήνουν».

Τέλος, κλείνω με δύο επισημάνσεις - ερωτήματα, σχετικά με το νέο Αναπτυξιακό Νόμο, τα οποία αναφέρονται και στο βιβλίο, για τα οποία θα ήθελα μια απάντηση από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ για το αν έκαναν κατάθεση τροπολογίας και ποιο τελικά είναι το αποτέλεσμα.

Πρόσφατα, (στις 5 Απριλίου) ψηφίστηκε στη Βουλή των Ελλήνων ο νέος Αναπτυξιακός Νόμος με στόχο να απλοποιήσει τις διαδικασίες για την έγκριση δημόσιων και ιδιωτικών στρατηγικών επενδύσεων. Από το νόμο αυτό θα ήθελα να σας διαβάσω δυο - τρεις αλλαγές, που αν ψηφίστηκαν τελικά και δεν άλλαξαν- επαναδιατυπώθηκαν με τις τροπολογίες που κατατέθηκαν, είναι πολύ πιθανό να ανοίξουν τον «ασκό του Αιόλου» και να φέρουν μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές καταστροφές, αν δεν επαναδιατυπωθούν με τρόπο σαφή, που να μην αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες.

Συγκεκριμένα:

1)    «Δημιουργείται υπηρεσία μίας στάσης για τις στρατηγικές επενδύσεις, καθώς μαζεύονται όλες οι αρμοδιότητες στη Γενική Γραμματεία Στρατηγικών και Ιδιωτικών Επενδύσεων και συγκεκριμένα στη Γενική Διεύθυνση Στρατηγικών Επενδύσεων. Οι ενδιαφερόμενοι για ιδιωτικές επενδύσεις θα υποβάλλουν τους φακέλους τους στην «Invest In Greece» και εκείνοι που θέλουν να αναπτύξουν σχέδια δημόσιων επενδύσεων θα στέλνουν τους φακέλους τους στη Γενική Διεύθυνση Στρατηγικών Επενδύσεων. Η υπηρεσία αυτή είναι αρμόδια για να συντονίσει όλους τους φορείς προκειμένου να συλλέξει τις άδειες. Αν παρέλθουν 45 μέρες χωρίς την έκδοση αδειών από τις αρμόδιες υπηρεσίες τότε η επένδυση αυτόματα αδειοδοτείται».

2)    στο κεφάλαιο Α, άρθρο 1, παρ. 8 αναφέρεται η εξής προσθήκη σχετικά με τις ΑΠΕ :
«Στο άρθρο 9 του ν. 3894/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 παρ. 11 του ν. 4072/2012, προστίθεται παράγραφος 3 ως ακολούθως: «3. Εάν διαπιστωθούν ανυπέρβλητα νομικά ή πραγματικά κωλύματα στη διαδικασία αδειοδότησης επενδυτικών σχεδίων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), καθώς και των συνοδών αυτών έργων, που αποτελούν μέρος επενδυτικού σχεδίου, το οποίο έχει ενταχθεί στις διατάξεις του ν. 3894/2010, επιτρέπεται η εγκατάστασή τους, σε άλλη ανάλογη ή ομοειδή έκταση, τηρουμένων των οικείων περί αδειοδοτήσεως διατάξεων.
Προς το σκοπό αυτό, ο φορέας της επένδυσης αιτείται την έγκριση της οικείας αναμόρφωσης του εγκεκριμένου επενδυτικού του σχεδίου, ως προς το μέρος αυτό, από την «ΕΠΕΝΔΥΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Α.Ε», χωρίς αυτό να συνιστά ανεπίτρεπτη μεταβολή του επενδυτικού του σχεδίου ή μεταβολή, που απαιτεί την προηγούμενη έγκριση της Δ.Ε.Σ.Ε.».

3)    Ο Υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης, σε συνέντευξή του δήλωσε πως τον Απρίλιο του 2013 «θα μπουν μπουλντόζες και θα ξεκινήσουν τα μεγάλα έργα» και ανάμεσα σε άλλα επισημαίνει πως «με τον νόμο αυτό δημιουργείται ο θε­σμός της αυτό-αξιολόγησης, δηλαδή αν καθυστερούν οι Υπηρεσίες πέραν ενός ορισμένου σημείου, εκτός Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και Πολεοδο­μίας, μπορεί κανείς να προχωρεί και με δική του ευθύνη την επένδυση».

 Αναρωτιόμαστε, όσον αφορά την αδειοδότηση εντός 45 ημερών:

Αν υπάρξει φόρτος εργασίας και δεν μπορέσουν να απαντήσουν οι υπηρεσίες εντός 45 ημερών, πώς είναι δυνατόν να αδειοδοτηθούν έργα χωρίς να έχουν ελεγχθεί;

Αν υπάρξουν «σταματόσημα» (κατα το «γρηγορόσημα») θα αδειδοτούνται τα έργα όσων πλήρωσαν «σταματόσημο» σε κάποιον «αρμόδιο» υπάλληλο προκειμένου να καθυστερήσει να απαντήσει;

Επίσης σχετικά με τα «κωλύματα» των ΑΠΕ και των συνοδών έργων:

Αν υπάρχουν «ανυπέρβλητα κωλύματα» στην αδειοδότησή τους, δεν είναι λογικό αυτό να συμβαίνει μάλλον για κάποιους σοβαρούς λόγους; Πώς γίνεται να αλλάζουν τοποθεσία εγκατάστασης με τον ίδιο φάκελο, τις ίδιες μελέτες και να πηγαίνουν σε άλλο χώρο, που είναι ΑΝΑΛΟΓΟΣ ή ΟΜΟΕΙΔΗΣ; Πώς κρίνεται και πώς διαπιστώνεται αυτό και ποιος είναι αρμόδιος να το ελέγξει; Τι αξία έχει η μελέτη αφού για άλλη τοποθεσία έγινε και αφού αλλού τελικά το έργο μπορεί να γίνει;

Τέλος, τι σημαίνει «αυτό-αξιολόγηση»; Τι συνέπειες και επιπτώσεις θα υπάρξουν αν ο «αυτό-αξιολογούμενος» επενδυτής αυτό-αξιολογηθεί λάθος και προχωρήσει σε κάτι που εκ των υστέρων αποδειχθεί πως δεν έπρεπε να έχει γίνει; Πώς θα αποτιμηθεί και αποκατασταθεί η ζημιά που θα έχει προκαλέσει;

 Επειδή δεν έχει δημοσιευθεί ο Νόμος ακόμα στο ΦΕΚ, θα ήθελα μια απάντηση, αν γνωρίζετε, για το αν τελικά πέρασαν έτσι τα συγκεκριμένα σημεία ή επαναδιατυπώθηκαν από τροπολογίες που κατατέθηκαν.

                           Εκ μέρους του Περι.Πολ.Ο Μάνης σας ευχαριστώ

                                      ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ  ΚΑΡΛΑΥΤΗ 


(Η απάντηση των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πως κατατέθηκαν τροπολογίες από το κόμμα τους αλλά δυστυχώς δεν πέρασαν)

EIΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΟΤΤΕΑ στην ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για τον ενεργειακό σχεδιασμό στη Λακωνία (28 Απριλίου 2013)

Σπάρτη, 28 Απριλίου 2013

Η εισήγηση ασχολείται με  δύο ζητήματα.

Α. Την εγκατάσταση Βιομηχανικών Αιολικών Πάρκων (ΒΑΠ) στο Δήμο Ανατολικής Μάνης, τον τρόπο ειδικότερα με τον οποίο μεθοδεύτηκε η νομιμοποίησή τους σε μια περιοχή κατεξοχήν αντενδεικνυόμενη για τέτοιου μεγέθους επεμβάσεις και

Β. Την αξιολόγηση του ισχύοντος ενεργειακού σχεδιασμού της Λακωνίας και της Πελοποννήσου γενικότερα, με τα σοβαρά κατά την άποψή μου ερωτήματα που προκύπτουν για την τεχνική και οικονομική της εφαρμοσιμότητα

Α. Β.ΑΠΕ ΚΑΙ ΜΑΝΗ

Η εγκατάσταση Β.ΑΠΕ στη Μάνη εγκαινιάζεται με τις  υπ’αριθμ. 197130/26-3-2012 και υπ’ αριθμ. 197266/30-3-2012 αποφάσεις του ΥΠΕΚΑ, δυνάμει των οποίων εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή και λειτουργία στο όρος «Σαγγιάς» ενός ΑΣΠΗΕ ισχύος 55.3 MW και δυο ΑΣΠΗΕ ισχύος 16,1 MW και 31,1 MW  αντίστοιχα.

Με τις ως άνω σχετικές αποφάσεις, το ΥΠΕΚΑ έχει εκδώσει περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις για τοποθέτηση 57 ανεμογεννητριών βιομηχανικού τύπου, ύψους πυλώνα 59 – 64 μέτρων και διαμέτρου πτερυγίων (δρομέα) 71-82 μέτρων, ύψους συνολικού 110-130 μέτρων, επί του όρους Σαγγιάς, στη Μάνη. Επίσης, το ΥΠΕΚΑ επεξεργάζεται άλλα 6 αιτήματα για περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις τοποθέτησης 37 επιπλέον ανεμογεννητριών. Σύνολο 94. Όλες οι Α/Γ είναι προιόντα των εταιρειών ENERCON  και REPOWER, γερμανικών συμφερόντων.

Η δυνατότητα εγκατάστασης βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας ανεβαίνει στις 217 Α/Γ και η δημόσια ευχή-δήλωση στο  ΕΛΛΑΣ  TV του κ. Ανδρεάκου, δημάρχου Ανατολικής Μάνης ήταν “μακάρι να ήταν 250 αλλά δεν χωράνε”.

Οι Α/Γ τοποθετούνται όλες πάνω στην κεντρική κορυφογραμμή του Σαγγιά, είναι ορατές στη συντριπτική πλειοψηφία τους από τις κατοικούμενες και παραλιακές περιοχές.  Με δεδομένη τη λιτότητα του μανιάτικου τοπίου, καμωμένου από απλές γραμμές, σχήματα και χρώματα, η προσθήκη των ΒΑΠΕ συνιστά αισθητική επέμβαση που ανατρέπει δραστικά μια πολύ ευαίσθητη ισορροπία. Η μετανάστευση και η ερήμωση από τις αρχές του 20ου αι. άφησαν τη Μάνη έξω από τις επιδράσεις της βιομηχανοποίησης, διαφυλάσσοντας την αρχιτεκτονική, τα μονοπάτια και τη Φύση. Ήταν ένα «δώρο» τελικά για τον τόπο, αφού παρέμεινε ένα ανοιχτό «μουσείο», με πάνω από 700 βυζαντινά μνημεία, χωριά με ελάχιστη έως καμμιά σύγχρονη παρέμβαση και μια παρθένα ενδοχώρα, με ξεχωριστή και πλούσια ορνιθοπανίδα. Για τη Μάνη αυτή η ταχεία ερήμωση από ανθρώπους υπήρξε ένα ιδιότυπο «δώρο», αφού την άφησε αλώβητη σε μεγάλο βαθμό από τα γνωστά  παραπροϊόντα και τις αλλοιώσεις της βιομηχανικής και τουριστικής  ανάπτυξης. Έτσι διατήρησε σε μεγάλο βαθμό τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της και απόκτησε όλα τα χαρακτηριστικά ενός ανοιχτού «μουσείου» και φυσικού πάρκου. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλη η περιοχή εντάχθηκε στις ζώνες NATURA 2000 με σημαντικούς περιορισμούς στη δόμηση και τις επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον.

Αυτό λοιπόν το δώρο της ιστορικής συγκυρίας βλέπουμε να υφαρπάζεται βιαίως από τη μετατροπή της Μάνης σε βιομηχανική περιοχή, γεμάτη εργοστάσια. Γιατί κάθε Βιομηχανικό Αιολικό Πάρκο είναι ένα εργοστάσιο, με χιλιάδες τόνους τσιμέντο με διανοίξεις 48 χλμ.  δρόμων, όλων στην παρθένο ενδοχώρα και 72 χλμ. υπογείων καλωδίων.

Όλα σε μια περιοχή ανέγγιχτη και βραχώδη, όπου οι συνέπειες από τις διανοίξεις, τους εκβραχισμούς, τις τσιμεντένιες βάσεις, τα καλώδια, τους πυλώνες και όλα τα άλλα  θα είναι φυσικά μη αναστρέψιμες και εσαεί παρούσες, όταν περάσουν τα 25 χρόνια που θα εκμεταλλεύονται τον άνεμο της Μάνης οι εργολάβοι. Εννοείται βέβαια ότι οι δρόμοι που θα διανοιχτούν πολλαπλασιάζουν ποικιλοτρόπως την επέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα σε μια περιοχή μέχρι τώρα ανέγγιχτη, προσβάσιμη μόνο μέσω του ιστού των αρχαίων μονοπατιών, ο οποίος φυσικά διαλύεται.

Έχει νομίζω ενδιαφέρον να δούμε πώς μεθοδεύτηκε αυτό το θεσμικό και λογικό παράδοξο: να επιτρέπεται η μαζική εγκατάσταση των γιγαντιαίων Α/Γ εκεί όπου το νομοθετικό πλαίσιο για τις περιοχές NATURA 2000 απαγορεύει την τοποθέτηση έστω και μιας πινακίδας.

Για να εγκατασταθούν λοιπόν τα Βιομηχανικά Αιολικά Πάρκα σε προστατευόμενη περιοχή εφευρέθηκε μια νέα μορφή ανεμογεννήτριας, συνδεδεμένης με ειδικό  ραντάρ που επισημαίνει την προσέγγιση σμήνους πουλιών και ακινητοποιεί τα πτερύγια. Δεν προσδιορίζεται όμως πόσο μέγεθος πρέπει να έχει το σμήνος ώστε να είναι αντιληπτό.  Ούτε ποιο είναι τα χρονικό διάστημα που χρειάζεται για την ακινητοποίηση των πτερυγίων. Άλλωστε και η φτερωτή να σταματήσει, η ανεμογεννήτρια παραμένει.

Επίσης η μέσω αισθητήρων πέδηση των πτερυγίων δεν προβλέπεται στις πτήσεις των μοναχικών πουλιών, των αρπακτικών δηλαδή που έχουν τις φωλιές τους στις περιοχές εγκατάστασης. Εδώ ειδικά αξίζει να εστιάσουμε, ώστε να δούμε πώς στήνεται το περιβαλλοντικώς ορθό ενός περιβαλλοντικού εγκλήματος. Οι ορνιθολογικές μελέτες που συνόδευαν τις αιτήσεις για εγκατάσταση αιολικών πάρκων αποδέχονταν την παρουσία αρπακτικών πουλιών. Εντόπιζαν τα –πάρα πολλά- σημεία σύμπτωσης των πτήσεων των πουλιών με τα σημεία εγκατάστασης των αιολικών πάρκων. Στο τέλος, όμως, κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει πρόβλημ! Με αυτόν τον ευφυή τρόπο η μελέτη ήταν μεν ορθή ως προς τα αντικειμενικά στοιχεία –ώστε να μην προσβάλλεται- αλλά αυθαιρετεί εκεί που μπορεί να αυθαιρετήσει, στο συμπέρασμα του ειδικού. Ο οποίος εκτίθεται μεν κατά την άποψή μου προσωπικά και επιστημονικά, αλλά την υπογραφή του την έχει τελεσιδίκως βάλει και οι ανεμογεννήτριες έχουν πλέον το νόμιμο δικαίωμα να εγκατασταθούν.

Ας μου συγχωρηθεί η εμμονή μου σε αυτήν την λεπτομέρεια. Το παιχνίδι όμως παίζεται πλέον σε αυτές τις λεπτομέρειες και οι κάποτε φυσικοί σύμμαχοι του περιβάλλοντος, οι ορνιθολόγοι, οι βιολόγοι και οι λοιποί ειδικοί του περιβάλλοντος γίνονται πλέον οι άνθρωποι «κλειδιά» για την καταστροφή του. Όχι όλοι βέβαια. Λίγοι, που όμως αρκούν… Στην εγκατάστασή τους βέβαια συντέλεσαν και οι αποφάσεις του Δασαρχείου Γυθείου που ανακήρυξε συλλήβδην δημόσιες όλες τις εκτάσεις στα ορεινά και η παμψηφεί απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου ότι δεν υφίσταται απειλή για μνημεία ή ευρήματα. Παρά το γεγονός ότι οι τοπικές αρχαιολογικές εφορείες εξέφραζαν σοβαρές επιφυλάξεις, για μια περιοχή ανεξερεύνητη και ανοιχτή στην έρευνα.

Με αυτά, λοιπόν, η Μάνη κινδυνεύει να μεταβάλει μέσα σε λίγα χρόνια το χαρακτήρα που διατήρησε επί χιλιετηρίδες, στερούμενη με συνοπτικές διαδικασίες από το μοναδικό  κεφάλαιο που της έχει μείνει: το περιβάλλον και την αισθητική της μοναδικότητα. Η εγκατάσταση των Β.ΑΠΕ υπονομεύει, αν δεν ακυρώνει, τις επενδύσεις που έχουν γίνει στον τουριστικό τομέα και τις άλλες που μπορούν να γίνουν προς την ήπια αγροκτηνοτροφία. Κι όλα αυτά σε τόπο που μπορεί να προσφέρει πολλά, αν απλώς τον αφήσουμε ήσυχο να μας «μιλήσει», αλλά οι πολυεθνικές και οι εγχώριοι εργολάβοι τον οραματίζονται «φιμωμένο» από τόνους τσιμέντο, μπάζα και αιολικά εργοστάσια.

Αν βέβαια τους αφήσουμε…

Β. Οι ΑΠΕ και ο ενεργειακός σχεδιασμός της Λακωνίας/ Πελοποννήσου

Δε θα αναφερθώ εκτενώς σε αυτό το θέμα. Έχει αναπτυχθεί ήδη αρκετή ρητορική για την ονομαστική και την παραγματική προσφορά των ΑΠΕ και ειδικά των Βιομηχανικών ΑΠΕ στην επίλυση τους ενεργειακού προβλήματος της χώρας μας. Θα επιμείνω όμως σε ορισμένες πλευρές του ζητήματος του οποίου η σημασία δεν έχει όσο θα έπρεπε προβληθεί. Θα είμαι σύντομος,  επειδή έχω ήδη δημοσιεύσει σχετική  αναλυτική έκθεση, την οποία επισυνάπτω. Εδώ εν συντομία θα καταθέσω ότι οι πηγές μου προέρχονται από δημοσιευμένες μελέτες της ΔΕΗ, του ΑΔΜΗΕ, της ΡΑΕ, του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Οι πηγές και τα στοιχεία υπάρχουν στην επισυναπτόμενη τεχνική έκθεση, παραλείπονται εδώ για την οικονομία του παρόντος κειμένου. Θα αναφερθώ μόνο στα συμπεράσματα, αν και θα θεωρούσα πολύ χρήσιμο αν είχαν οι αναγνώστες/ακροατές την υπομονή και το χρόνο να τη διαβάσουν.

α. Η προσθήκη όλο και περισσότερων βιομηχανικών ΑΠΕ στο σύστημα μεταφοράς και διαχείρισης της ηλεκτρικής ενέργειας είναι αντιστρόφως ανάλογη της ικανότητας του συστήματος να απορροφήσει την ενέργεια αυτή. Οι ανεμογεννήτριες και τα φ/β που θα προσθέτουμε από εδώ και πέρα θα έχουν όλο και λιγότερη προσφορά στο σύστημα, πράγμα που αποδεικνύουν οι σχετικοί πίνακες της ΔΕΗ. Οι περιβαλλοντικές και άλλες, όμως, επιπτώσεις της εγκατάστασής τους παραμένουν οι ίδιες.

β.  Η γενικευμένη εγκατάσταση Βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Β.ΑΠΕ) σε μια περιοχή όπως η Πελοπόννησος ή η Κρήτη δημιουργεί νέα δεδομένα στην διακίνηση μεγάλων, πολύ μεγάλων, ηλεκτρικών φορτίων, τα οποία το υπάρχον δίκτυο δεν μπορεί να διακινήσει. Ούτε θα μπορέσει μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, που με τον Ανεξάρτητο Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας  ήδη υπερχρεωμένο θα γίνουν είκοσι και βάλε.^[1] Ποιος λοιπόν ο λόγος να δημιουργηθούν επιπλέον εργοστάσια παραγωγής (ΑΠΕ ή υποστηρικτικά από βιομάζα και φυσικό αέριο) όταν το παραγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα δεν θα  αξιοποιείται;

γ. Η συνεχής προσθήκη Βιομηχανικών ΑΠΕ στο σύστημα δημιουργεί σοβαρές αβεβαιότητες ως προς την ασφάλεια του συστήματος. Εισάγουμε μονάδες παραγωγής ενέργειας με μεγάλο βαθμό τυχαιότητας, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του συστήματος. Απαιτείται λοιπόν εκθετικά αυξανόμενο κόστος και –πανάκριβη- τεχνολογία αιχμής για να ελεγχθούν οι παράγοντες αυτοί, με εύλογο το ερώτημα ποιος θα την πληρώσει.^[2] Να σημειωθεί εδώ ότι με τον ενεργειακό σχεδιασμό Πελοποννήσου, ακόμα κι αν οι οραματισμοί του κ. Τατούλη για 8000 MW δεν ευοδωθούν συνολικά, δημιουργείται μια αναλογική σχέση παραγόμενη ισχύος από ΑΠΕ και τυπικές μορφές παραγωγής (λιγνίτη ή φυσικό αέριο) χωρίς διεθνές προηγούμενο. Τα συνήθως  προβαλλόμενα παραδείγματα της Δανίας, Ισπανίας, Γερμανίας, με μεγάλα όντως ποσοστά έγχυσης ισχύος από ΑΠΕ, έχουν προκύψει από πολυετή τεχνική κρατική συνεργασία, με δίχτυ ασφαλείας τη Γαλλία με τα 25+ πυρηνικά εργοστάσια. Εδώ, η γειτνίαση με Αλβανία, Βουλγαρία, Τουρκία και Κόσοβο (οι τρεις πρώτοι εξαγωγείς ρεύματος) δεν εγγυάται τη σταθερότητα του συστήματος.^[3]

δ. Με δεδομένες τις προτάσεις του ΕΜΠ^[4] για σταδιακή και πολύ προσεκτική διείσδυση των ΑΠΕ στο σύστημα και των ΔΕΗ-ΔΕΣΜΗΕ^[5], που προκρίνει τοπικές και μικρότερης κλίμακας εγκαταστάσεις ΑΠΕ, τίθεται το εύλογο ερώτημα ποιος και πώς προέκριναν την εγκατάσταση Βιομηχανικών Αιολικών και Φ/Β Σταθμών. Είναι κατανοητή η βιασύνη των επενδυτών να εξασφαλίσουν περιοχές για εγκατάσταση, αφού πρόκειται για εγκαταστάσεις με μηδενικό επιχειρηματικό ρίσκο, με τον καταναλωτή να επιβαρύνεται όλο και περισσότερο. Πώς όμως η επίσημη πολιτεία παρακάμπτει τον τεχνικό κόσμο της χώρας και αποφασίζει ερήμην τους;

Και ένα καταληκτικό ερώτημα πρόταση: πώς είναι δυνατό μέσα στις τόσες μελέτες, τις χιλιάδες ανθρωποώρες που έχουν αφιερωθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας να μην έχουμε μια μελέτη για τις απώλειες του ισχύοντος συστήματος; Πώς είναι δυνατόν να μη γνωρίζουμε το κόστος εκσυγχρονισμού της παραγωγής από υδροηλεκτρικά εργοστάσια και τον μη εισαγόμενο λιγνίτη; Οι συνάδελφοι η/γ στο ΕΜΠ πιθανολογούν ότι η εξοικονόμηση ενέργειας από τον εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό του υπάρχοντος συστήματος ίσως υπερβαίνει σε μεγέθη την παραγόμενη από Β.ΑΠΕ, με πολύ μικρότερο κόστος φυσικά. Έτσι θα έχουμε το χρόνο να σχεδιάσουμε τη νέα ενεργειακή μας πολιτική ως χώρα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, με τη συγκατάθεσή τους και με τη συνεργασία της επιστημονικής κοινότητας.

                                                                                  Κυριάκος Κοττέας

                                                          Από την Οικολογική Πολιτιστική Κίνηση Μάνης

            Μέλος του Δικτύου Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας Λακωνίας

---

[1] «Λαμβάνοντας υπόψη τις ρεαλιστικές δυσχέρειες στην ανάπτυξη των έργων μεταφοράς και ιδίως τις καθυστερήσεις στις αδειοδοτικές διαδικασίες και τις τοπικές αντιδράσεις, εκτιμάται ότι πολλά από τα έργα της ΜΑΣΜ 2010-14 και ιδίως αυτά που αφορούν την υπερυψηλή τάση, θα ξεφύγουν του χρονικού ορίζοντα της πενταετίας και θα ολοκληρωθούν εντός του χρονικού ορίζοντα της Στρατηγικής ανάπτυξης του Συστήματος (2020-25).» (Μελέτη Ανάπτυξης Συστήματος Μεταφοράς 2010-14).

[2] Όσον αφορά τους ίδιους τους σταθμούς ΑΠΕ και ιδίως τα αιολικά πάρκα δεν υπάρχει πλέον χώρος για φτηνές λύσεις με ασύγχρονες μηχανές και συνεχείς αποσυνδέσεις λόγω και της παραμικρής διαταραχής στο δίκτυο.

Οι ανεμογεννήτριες θα πρέπει:

- να έχουν δυνατότητα ελεγχόμενης μείωσης της παραγόμενης ενεργού ισχύος (π.χ. με ρυθμό 10% ανά λεπτό) όταν οι συνθήκες συχνότητας του Συστήματος το επιβάλλουν (π.χ. μείωση ισχύος όταν η συχνότητα υπερβεί τα 50,2 Hz και αποσύνδεση όταν υπερβεί τα 51,5 Hz ή μειωθεί κάτω από τα 47,5 Hz)

- να έχουν δυνατότητα μεταβολής της αέργου ισχύος, όταν οι συνθήκες ρύθμισης της τάσης του Συστήματος το επιβάλουν, όπως και οι συμβατικοί σταθμοί

- να μην αποσυνδέονται σε περίπτωση βύθισης της τάσης (π.χ. μετά από ένα σφάλμα στο δίκτυο) στιγμιαία στο 15% της ονομαστικής και επαναφοράς της άνω του 90% της ονομαστικής εντός 1,5 δευτερολέπτου. […από το σεμινάριο «ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ»,  Φεβρουάριος 2009, Επιτομή Πολιτικής και Νομοθετικό Πλαίσιο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)– Δυνατότητες Διείσδυσης των ΑΠΕ στο Ηλεκτρικό Ενεργειακό Ισοζύγιο (Δημήτριος Τσαλέμης -Διδάκτωρ Ηλεκτρολόγος Μηχανικός - Προϊστάμενος Τμήματος Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Υπουργείο Ανάπτυξης).]

[3] . Γενικότερα η εκτίμηση της μέγιστης δυνατότητας παραγωγής στοχαστικής φύσεως (ΑΠΕ)  σε ένα σύστημα, παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες και η αντίστοιχη διεθνής εμπειρία σήμερα αφορά ποσοστά εγκαταστημένης ισχύος κάτω του 50% σε σχέση με το μέγιστο φορτίο του Συστήματος (Δανία ~47%, Ισπανία ~35% , Γερμανία ~30%).» ΑΔΜΗΕ, (Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) ΜΑΣΜ 2010-14 (Μελέτη Συστήματος Ανάπτυξης Μεταφοράς)

[4] “ … αν και η παραπάνω στάθμη αιολικής διείσδυσης κρίνεται καταρχήν εφικτή,  θεωρείται ότι η αύξηση της από τη σημερινή ιδιαίτερα χαμηλή στάθμη θα πρέπει να γίνεται σταδιακά και με ιδιαίτερη προσοχή, δεδομένου ότι όλες οι μελέτες έχουν γίνει με αρκετές υποθέσεις πολλές από τις οποίες παρουσιάζουν αβεβαιότητες, όπως είναι για παράδειγμα η κατασκευή των νέων συμβατικών μονάδων παραγωγής και η λειτουργία ευέλικτων μονάδων παραγωγής που προβλέπονται στο παρόν έργο…Για το σκοπό αυτό προτείνεται οι νέες προσφορές σύνδεσης αιολικών πάρκων από τον ΔΕΣΜΗΕ να δίνονται με το ρυθμό περίπου που εγκαθίστανται νέοι σταθμοί  (συμβατικοί ή ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) και οι μελέτες που περιλαμβάνονται στην παρούσα τεχνική έκθεση, να επικαιροποιούνται σε ετήσια βάση, αλλά και μετά από την ένταξη νέων σταθμών παραγωγής (για παράδοση ονομαστικής ισχύος της τάξεως των 1000 MW) λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά κάθε φορά δεδομένα, καθώς και τη διαρκώς συγκεντρωμένη εμπειρία από τη λειτουργία του συστήματος με αυξανόμενη αιολική διείσδυση”. (ΕΜΠ-Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων: ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΟΛΙΚΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ 5 ΕΩΣ 8 GW ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 2025, Φεβρουάριος 2011).

[5] . Όπως φαίνεται από τις προαναφερόμενες μελέτες, η διασπορά μικρότερου μεγέθους Α/Π που θα ήταν δυνατόν να ενσωματωθούν στα υφιστάμενα δίκτυα μέσης τάσης, θα είχε πολλαπλά οφέλη καθώς θα μείωνε δραστικά τις ανάγκες για νέα έργα υποδομής Υ.Τ., αλλά θα μείωνε σημαντικά και τις ανάγκες μεταφοράς στο Σύστημα και το Δίκτυο.»  ΜΑΣΜ 2010-14

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ Ομοσπονδίας Βατικιώτικων Συλλόγων στην Αττική, στην ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για τον ενεργειακό σχεδιασμό στη Λακωνία (Σπάρτη, 28 Απριλίου 2013)

Σπάρτη, 28 Απριλίου 2013

Ως Ομοσπονδία των Βατικιώτικων Συλλόγων στην Αττική, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την πρόσκληση στη σημερινή ημερίδα.

Θα θέλαμε και με την ευκαιρία αυτή να τονίσουμε ότι η Ομοσπονδία έχει ταχθεί εναντίον ενός ενεργειακού σχεδιασμού που προβλέπει –ερήμην των τοπικών κοινωνιών- Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Β.ΑΠΕ) και εργοστάσια στον τόπο μας, τα Βάτικα, αλλά και σε ολόκληρη τη Λακωνία. Ενός σχεδιασμού, που ως αποτέλεσμα θα έχει την ανεπανόρθωτη αλλοίωση του περιβάλλοντος, ενώ παράλληλα θα επιφέρει καίριο πλήγμα στον τουρισμό, προκαλώντας, πλην των υπολοίπων, την υποβάθμιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της ποιότητας της ζωής όλων μας. Για τους λόγους αυτούς, η Ομοσπονδία των Βατικιώτικων Συλλόγων στην Αττική πρωτοστάτησε στη σύσταση του Δικτύου Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας της Λακωνίας, πέρυσι τον Ιούνιο, στη Νεάπολη.

Όπως τονίζουμε και στο καταστατικό της Ομοσπονδίας, «…Η ανάδειξη αλλά και η διαφύλαξη του πολιτισμικού και φυσικού πλούτου των Βατίκων αποτελεί το κύριο μέλημά μας. Ενώνοντας τις φωνές με αυτές του λαού των Βατίκων επαναβεβαιώνουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε την υποβάθμιση του τόπου με οποιοδήποτε τρόπο (δημιουργία εργοστάσιου ηλεκτρικής ενέργειας, εγκατάσταση ανεμογεννητριών, μετατροπή του όρμου των Βοιών σε Ελευσίνα με την παραμονή και όσα αυτή επιφέρει ποντοπόρων πλοίων σε αυτόν)».

Εν κατακλείδι, πιστεύουμε ότι ο πλούτος μας είναι η λακωνική φύση, το λακωνικό τοπίο, η παράδοσή μας και η ιστορία μας. Εκτιμούμε ότι η πρόοδος θα έρθει μέσα από την ήπια τουριστική ανάπτυξη του τόπου μας.

Ευχαριστούμε και πάλι για την πρόσκληση και ελπίζουμε στη στήριξη των αρχών και των οραμάτων μας για τον τόπο.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΑΚΗ στην ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για τον ενεργειακό σχεδιασμό στη Λακωνία (28 Απριλίου 2013)

Σπάρτη, 28 Απριλίου 2013

Κατ’ αρχήν, θα ήθελα να σας γνωρίσω πως ο Σύλλογος στον ποίο ανήκω, ο Σύλλογος "ΤΟΥΛΙΠΑ ΓΟΥΛΙΜΗ" είναι ενταγμένος και στηρίζει τις δράσεις του Λακωνικού Δικτύου.
Επίσης θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν γεννήθηκα με αρνητική άποψη κατά των Β.ΑΠΕ (κυρίως των αιολικών).

Ως άτομο με φυσιολατρικά ενδιαφέροντα όταν πρωτοακούστηκε το ζήτημα των ΑΠΕ (κυρίως ανεμογεννητριών τότε), είδα θετικά το θέμα και είπα επιτέλους μια καθαρή και φιλική προς το περιβάλλον μορφή ενέργειας.

Ωστόσο το 1998, το μανιφέστο του Darmstadt των 100 και πλέον διαπρεπών επιστημόνων είχε σημάνει την αρχή της ευρωπαϊκής αμφισβήτησης και επιφύλαξης κατά των ΒΑΠΕ (ειδικότερα των ανεμογεννητριών).

Συμπληρωματικά η Διεθνής Εταιρία Ακινήτων SAVILLIS, το 1998, διαπίστωνε στη Δανία πτώση μέχρι και 40% στις αξίες σπιτιών και οικοπέδων σε περιοχές που είχαν εγκατασταθεί αιολικοί σταθμοί, ενώ το 1999 ο Οργανισμός Τουρισμού της Ουαλίας καταγράφει σε Δανία, Ολλανδία και Ουαλία μείωση της τουριστικής κίνησης κατά 30% σε περιοχές που είχαν εγκατασταθεί αιολικοί σταθμοί.

Τα συμπεράσματα που κατέληξε και η Πανευρωπαϊκή Ομοσπονδία για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τα οποία και παρουσίασε το 2004 στη συνάντηση της Χάγης, τόνιζαν ότι με τη διαδικασία λήψης των αποφάσεων για την αιολική ενέργεια δεν εξετάστηκαν επαρκώς οι οικονομικές, τουριστικές, ιστορικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Καταστάσεις τις οποίες 8 χρόνια μετά διαπιστώνουμε.

Όλα αυτά ήταν αρκετά να δημιουργήσουν προβληματισμό και επιφύλαξη σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.

Στον τόπο μου τα Βάτικα, αλλά και σε όλο τον Πάρνωνα, το θέμα ανέκυψε το 2000 όταν οι εταιρίες άρχισαν να τοποθετούν στα βουνά ανεμομετρητές κι έγινε γνωστή η πρόθεση για τοποθέτηση ανεμογεννητριών.

Αυτό αναστάτωσε την τοπική κοινωνία, όμως μη γνωρίζοντας επακριβώς το θέμα των ανεμογεννητριών, θελήσαμε να έχουμε προσωπική άποψη και εμπειρία.

Έτσι συστήσαμε επιτροπή η οποία πήγε στην Εύβοια (που ήδη είχαν εγκατασταθεί Αιολικοί Σταθμοί).

Η επιτροπή επισκέφθηκε  Αιολικούς Σταθμούς, ήλθε σε επαφή και μίλησε με κατοίκους καθώς και Δημάρχους της περιοχής.

Τα συμπεράσματα ήταν έντονα αρνητικά. Χωρίς να έχουμε γνώση ακόμη ως προς την παραγωγικότητα και το ασύμφορο των αιολικών, αυτό που εύκολα αντίκρυζε ο καθένας ήταν ένας περιβαλλοντικός βιασμός, μία περιβαλλοντική υποβάθμιση, ένας εκχυδαϊσμός των τοπίων.

Με όποιον μιλούσαμε μας έλεγε «προσέξετε μην πάθετε αυτό που πάθαμε εμείς».

Μετά από αυτό ανάστατη η τοπική μας κοινωνία συγκέντρωσε 5.500 υπογραφές (στο σύνολο των 7.000) Βατικιωτών) και αντιτάχτηκε στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στα Βάτικα.

Με ομόφωνη (πλην ενός) απόφαση αντιτάχθηκε και το τότε Δημοτικό Συμβούλιο.

Ακόμη και όταν το θέμα συζητείται στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, ικανός αριθμός Βατικιωτών παραβρίσκεται στη συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, δηλώνοντας την εναντίωση του.

Η αρνητική απόφαση του Ν.Σ. από τον τύπο περιγράφηκε ως «βροντερό Σπαρτιατικό ΟΧΙ». Στην πορεία βέβαια φάνηκε πως το "ΟΧΙ" δεν ήταν καθόλου βροντερό, αφού άρχισαν να τοποθετούνται ανεμογεννήτριες στον Πάρνωνα χωρίς καμία αντίδραση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.

Από τους Δήμους του Πάρνωνα μόνο ο Δήμος Μολάων είχε θετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών.

Ήδη ολοκληρωνόταν το Δίκτυο Άστρος – Μολάοι και σύντομα θα άρχιζε η εγκατάσταση αιολικών σταθμών. Αυτό θα έδινε την ευκαιρία να προεκτείνουμε τη γνώση μας για τις Β.ΑΠΕ.

Στα Βάτικα, ωστόσο, παρά την σχεδόν καθολική εναντίωση της τοπικής κοινωνίας, υπήρχαν και οι προπαγανδιστές που προπαγάνδιζαν ότι τα αιολικά θα είναι ευλογία για τον τόπο, ότι θα φέρουν θέσεις εργασίας και χρήμα, ότι θα δουλεύουν μέρα νύχτα οι τοπικές επιχειρήσεις (καθώς θα χρειαστούν μηχανήματα για τα χωματουργικά), τόνους σίδερο για τον οπλισμό των σκυροδεμάτων και χιλιάδες κυβικά μπετόν για να στηριχθούν οι ανεμογεννήτριες.

Υπήρξαν και ευκολόπιστοι που άρχισαν να υπολογίζουν πόσα σίδερα θα πωλήσουν, πόσα τσιμέντα, πόσες μπετονιέρες θα δούλευαν και πόσους μήνες οι μπουλντόζες τους.

Η εγκατάσταση των αιολικών στους Μολάους διέψευδε οικτρά αυτές τις προσδοκίες...

Οι εταιρίες έφεραν εργοτάξια από την Αθήνα. Οι μπουλντόζες και οι εκσκαφείς άρχισαν τους εκβραχισμούς για τη διαμόρφωση δρόμων και γηπέδων. Έστησαν φορητούς σπαστήρες μετατρέποντας σε αμμοχάλικο τους βράχους, το οποίο χρησιμοποιείτο για την οδοποιία και τα σκυροδέματα. Έστησαν σιλό φέρνοντας το τσιμέντο από τα εργοστάσια και οι νταλίκες έφερναν τα σίδερα από τα εργοστάσια.

Από το χορό των εκατομμυρίων ευρώ η τοπική οικονομία δεν επωφελήθηκε ούτε με ψίχουλα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως κάθε 6-7 εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεων στις ΒΑΠΕ δημιουργούν μόνο μία θέση εργασίας, ενώ έχουμε στη διάθεση μας κατάλογο επενδύσεων και για την Λακωνία με το ύψος που επιδοτήθηκαν και τις θέσεις εργασίας που δημιούργησαν.
Το 2007, από δημοσίευμα γίνεται αντιληπτή η πρόθεση της εταιρείας «ΣΤΕΡΟΠΗ ΘΕΡΜΟΗΛΕΚΤΡΙΚΗ», η οποία είναι θυγατρική της ΓΕΚ – ΤΕΡΝΑ, να εγκαταστήσει θερμοηλεκτρική μονάδα συνδυασμένου κύκλου ισχύος 448 MW στα Ασπρούδια.

Το θέμα έρχεται στο Δημοτικό Συμβούλιο έπειτα από αίτηση των Συμβούλων της μειοψηφίας.

Κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου είναι έντονη η παρουσία δημοτών και ιδιαίτερα δυναμική η παρουσία νεολαίας και μαθητών.

Η 275/22-10-2007 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου είναι ομόφωνη (έπειτα από την πίεση της τοπικής κοινωνίας) κατά της εγκατάστασης του εργοστασίου και αναπτύσσονται δράσεις για την αποτροπή εγκατάστασης του.

Κατάληξη των δράσεων αυτών ήταν να διοργανωθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της εγκατάστασης του εργοστασίου από τη Δημοτική αρχή στην ΠΟΥΝΤΑ, τη Μεγάλη Εβδομάδα του 2008. Η συγκέντρωση είναι μαζική και συγκεντρώνονται χιλιάδες υπογραφών συμπαράστασης, μεταξύ αυτών και δύο βουλευτών του Νομού (Αποστολάκου και Δαβάκη), καθώς και του τότε Νομάρχη.
Τον Οκτώβριο του 2008 έρχεται το ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ για τις ΑΠΕ (γνωστότερο και ως Ειδικό Πλαίσιο Σουφλιά).

Ο Πάρνωνας εντάσσεται στην Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας 3 και ορίζεται συνολικά η φέρουσα ικανότητα σε 876 MW ή 438 τυπικές ανεμογεννήτριες (2MW), ενώ για τον τέως Δήμο Βοιών το ποσοστό κάλυψης ορίζεται στο 8% της έκτασης του που είναι 215.600 στρέμματα ή άλλως 1,05 τυπικής ανεμογεννήτριας για κάθε 1000 στρέμματα.

Για τον τότε Δήμο Μονεμβασίας προβλέπεται κάλυψη 4%, ενώ για τους λοιπούς Δήμους της ΠΑΠ ορίζεται το 8%.

Η υπόλοιπη Λακωνία χαρακτηρίζεται ως ΠΑΚ.

Οι ρυθμίσεις αυτές του Ειδικού Πλαισίου που πλέον δρομολογούσαν το ορεινό περιβάλλον των Βατίκων σε μία βαριά βιομηχανοποίηση με την τοποθέτηση 220 τυπικών ανεμογεννητριών ή 440 του 1 MW, η οποία σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το Ειδικό Πλαίσιο, ως υπερκείμενο πλαίσιο, υπερισχύει υποκειμένου, αποκλείοντας την τοπική κοινωνία από κάθε σχεδιασμό και απόφαση, οδήγησε στις αρχές του 2009 στην προσφυγή στο ΣτΕ κατά του Ειδικού Πλαισίου στην οποία συμμετέχουν 469 δημότες – κάτοικοι της ΠΑΠ 3.

Η προσφυγή αυτή έπειτα από αναβολές δεν έχει ακόμη εκδικαστεί.

Σημειώνεται ότι στη συνέχεια επί του Ειδικού Πλαισίου υπήρξε νέα, επί το δυσμενέστερον, τροποποίηση (Ειδικό Πλαίσιο Μπιρμπίλη), που πέραν των άλλων επιτρέπει εγκαταστάσεις ΑΠΕ και σε προστατευόμενους χώρους (ΖΕΠ, NATURA, γη Υψηλής Παραγωγικότητας),΄που το προηγούμενο Πλαίσιο δεν επέτρεπε.

Κραυγαλέα αντισυνταγματική είναι η διάταξη που εισήγαγε η ΥΠΕΚΑ, κ. Μπιρμπίλη, στο Ειδικό Πλαίσιο (παρ. 11 του άρθρου 12 Ν 2851/2010), η οποία προβλέπει πως οι πράξεις χαρακτηρισμού των Δασαρχείων, μετά τη νόμιμη δημοσίευση τους, αποκτούν τεκμήριο νομιμότητας και οι υπηρεσίες του δημοσίου υποχρεούνται στην προώθηση των φακέλων έγκρισης, ανεξάρτητα αν έχουν υποβληθεί ενστάσεις κατά των αποφάσεων ή αυτές δεν έχουν τελεσιδικήσει.

Στις πράξεις χαρακτηρισμού ενδεχόμενα συμπεριλαμβάνονται και ιδιοκτησίες με συμβόλαια εκατοντάδων ετών.

Με τον τρόπο αυτό έχασαν οι Κρητικοί στο Αποπηγάδι τα κτήματα τους.

Πράξεις χαρακτηρισμού για λογαριασμό αιολικών εταιριών έχουν γίνει και στον Πάρνωνα.
Το 2010 ανακοινώνεται από τον ΔΕΣΜΗΕ η Μελέτη Ανάπτυξης Συστήματος μεταφοράς για τα έτη 2010 – 2014, η οποία προβλέπει για την περιοχή μας επέκταση του δικτύου μεταφοράς υψηλής τάσης 150.000 βολτ από Μολάους μέχρι Νεάπολη (υποσταθμός Μανωλαριάνικα), διπλού κυκλώματος.

Το έργο σύμφωνα με την ΜΑΣΜ θα ενταχθεί στο δίκτυο το 2013.

Βέβαια λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν φαίνεται να τηρούνται τα χρονοδιαγράμματα.
Την ίδια χρονιά γίνεται γνωστό το θέμα της διασύνδεσης της Κρήτης με την Πελοπόννησο.

Σενάρια παρουσιάζουν τη διασύνδεση Χανιά – Νεάπολη και άλλα Ηράκλειο - Μονεμβάσια.

Λαμβάνοντας υπόψη την επικείμενη εγκατάσταση υποσταθμού στα Μανωλαριάνικα και την επέκταση του δικτύου υψηλής τάσης, τότε ισχυρότερο θεωρείται το πρώτο σενάριο.

Στο 4ο εθνικό συνέδριο για τις ΑΠΕ η κ. Μπιρμπίλη γνωστοποιεί ότι γίνεται συνεννόηση για την προώθηση του έργου διασύνδεσης, στην ΜΑΣΜ 2010 – 2014 με τη συνδρομή ιδιωτών (όμιλος Κοπελούζος- Όμιλος ΤΕΡΝΑ).

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές ο υπηρεσιακός τότε υπουργός κ. Στουρνάρας έδωσε το ένα καλώδιο στην ΤΕΡΝΑ και το άλλο στον Όμιλο Κοπελούζο που διασυνδέει τα Βάτικα με τα Χανιά και ήδη έχει δημοσιευθεί ΦΕΚ.

Πρόσφατα είχαμε δήλωση του Περιφερειάρχη κ. Τατούλη, ότι εκτός από το καλώδιο διασύνδεσης υφίσταται και θέμα υποβρύχιου αγωγού φυσικού αερίου.

Προφανώς αυτό σχετίζεται με την εγκατάσταση της μονάδας φυσικού αερίου στα Βάτικα.

Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία στα οποία δεν είμαστε γνώστες. Τα όσα όμως εξελίχθηκαν 12 χρόνια τώρα, μέρος των οποίων σας εξέθεσα νομίζω ότι βοηθούν να μορφοποιήσουμε μία σχεδόν πλήρη εικόνα για το τι συμβαίνει σήμερα στη Λακωνία.

Εργοστάσιο ΤΕΡΝΑ, υπερμεγέθεις φωτοβολταϊκές μονάδες, μεγάλης κλίμακας βιομηχανική ανάπτυξη αιολικών, ισχυροί όμιλοι, υποσταθμοί και καλώδια διασυνδέσεων, όλα πλέον σχηματοποιούν καθαρά την εικόνα πως ο τόπος μας είναι στο επίκεντρο ενός μεγάλου ενεργειακού σχεδιασμού και ενδιαφέροντος, η ανάπτυξη του οποίου πέρα από τις όποιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής θα επιφέρει μεγάλες κοινωνικοοικονομικές ανατροπές, όχι μόνο για τη Λακωνία η οποία μετατρέπεται σε ένα ενεργειακό πεδίο, αλλά ευρύτερα για την Πελοπόννησο, για την ίδια τη χώρα.

Ενός ενεργειακού σχεδιασμού που δεν έχει σχέση με τις πραγματικές εθνικές ενεργειακές ανάγκες αλλά με τις ανάγκες και τις επιδιώξεις των επενδυτών που δραστηριοποιούνται στο χώρο.

Και θα το αιτιολογήσουμε παρακάτω αυτό.
Όταν ανέκυψε το θέμα των ΑΠΕ, μας παρουσιάστηκε ως η ενεργειακή λύση που θα καταργούσε τον βρώμικο λιγνίτη, το ακριβό εισαγόμενο πετρέλαιο, ως φθηνή ή και τζάμπα ενέργεια από έναν ανεξάντλητο άνεμο και ήλιο, φιλική προς το περιβάλλον.

Σήμερα, μετά την εφαρμογή της τεχνολογίας αυτής και στη χώρα και στους τόπους μας, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι όλα αυτά είναι ένας μύθος και καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.

ΟΙ ΒΑΠΕ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΙΚΕΣ προς ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ;

Θα μπορούσα να μακρηγορήσω με τις επιπτώσεις των ΒΑΠΕ στο περιβάλλον, με τις επιπτώσεις στο ανάγλυφο των οροσειρών, για τις διαβρώσεις των εδαφών, τον περιορισμό της βιοποικιλότητας, την εξαφάνιση σπάνιων ενδημικών ειδών της χλωρίδας, τις επιπτώσεις στους θηρευτές του αέρα και τα μικροοικοσυστήματα των σπηλαίων, τέλος για το τσακάλι που τα βουνά της Λακωνίας θεωρούνται ακόμη το βασίλειο του αλλά τείνει να εξαφανιστεί.

Θα περιοριστώ μόνο να σημειώσω πως μία μορφή ενέργειας που καταστρέφει πράσινο δεν είναι "πράσινη".

Υποθέτω πως όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε πως το περιβαλλοντικό θέμα του πλανήτη, οφείλεται στο ότι έχουμε παρέμβει στο φυσικό περιβάλλον περισσότερο από όσο μας επιτρέπεται.

Παντού είναι έντονη η ανθρωπογενής παρέμβαση και δραστηριότητα. Αν κάτι έχει μείνει ανέγγιχτο αυτό είναι η απάτητες βουνοκορφές μας, που ερχόμαστε τώρα να παρέμβουμε εκεί που μέχρι τώρα δεν είχαμε τολμήσει και να τις βιομηχανοποιήσουμε με τεράστιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Θα πρέπει να αναφερθώ στη μεγάλη φωτοβολταϊκή μονάδα της Σκάλας, η εγκατάσταση της οποίας γίνεται σε ένα βουνό που κάηκε πριν και θα καταλάβει συνολικά μία έκταση περίπου 10 χιλιάδων στρεμμάτων.

Στην πραγματικότητα δημιουργήσαμε μια έρημο στη Λακωνία, αφού στα χιλιάδες αυτά στρέμματα δεν πρόκειται να αναπτυχθεί βλάστηση λόγω κινδύνου σκίασης των πάνελς αλλά και πυρκαγιάς.

Τις επιπτώσεις στο κλίμα της περιοχής θα τις διαπιστώσουμε στο μέλλον.

Αλλά οι Β.ΑΠΕ δεν καταστρέφουν μόνο δάσος. Αν και ΚΥΑ. το Ειδικό Πλαίσιο τελικά υπερέβη και το Σύνταγμα αφού πλέον η εγκατάσταση Β.ΑΠΕ γίνεται και σε εκτάσεις που έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, παρ' ότι η ανάκτηση καταστραφέντος δάσους είναι συνταγματική επιταγή και προτεραιότητα.

Δυστυχώς, τελευταία είχαμε και αποφάσεις του ΣτΕ που απέρριπταν προσφυγές, με το σκεπτικό ότι, και να γινόταν αναδάσωση της περιοχής, θα μπορούσε να δοθεί στην αιολική βιομηχανία ως δάσος.

Προβλήθηκαν οι Β.ΑΠΕ ως η ενεργειακή τεχνολογική εφαρμογή που θα συνέβαλε σημαντικά στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Σήμερα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως όχι μόνο δεν συμβάλλουν, αλλά τελικά κάνουν το αντίθετο. Επιστημονικές μελέτες βεβαιώνουν ότι η περιστροφή των πτερυγίων των ανεμογεννητριών αυξάνουν τοπικά τη θερμοκρασία παράγοντας θερμά ανοδικά ρεύματα.

Αυτό δεν χρειαζόταν να έλθει η επιστημονική μελέτη να μας το καταδείξει, εμπειρικά γνωρίζαμε ότι στους πορτοκαλεώνες της Αργολίδας και της Κορινθίας τοποθετούσαν πυργίσκους με πτερύγια για να αντιμετωπίσουν τους παγετούς.

Μας το έδειχναν οι αετοί και άλλοι θηρευτές του αέρα που σε κάθε νέα εγκατάσταση Αιολικού Σταθμού συγκεντρώνονται για να εκμεταλλευθούν τα θερμά ανοδικά ρεύματα, έως ότου κάποιοι χάσουν τη ζωή τους από τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και οι υπόλοιποι, αντιλαμβανόμενοι την απειλή, να εγκαταλείψουν τον τόπο.

...Η Εύβοια πριν 30 χρόνια είχε πάνω από 100 ζευγάρια γυπαετών. Σήμερα δεν έχει κανένα. Οι γυπαετοί αποδήμησαν στην ήσυχη Κρήτη. Σήμερα γεμίζει και η Κρήτη αιολικά και είχαμε σε ζωντανή καταγραφή βίντεο από τους αιωροπτεριστές το ατύχημα του γυπαετού από την ανεμογεννήτρια.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Σε μία περίοδο βαθιάς οικονομικής ύφεσης που βιώνουμε σήμερα, η περιβαλλοντική μας ευαισθησία έχει αμβλυνθεί σημαντικά. Για αυτό και δεν θα επιμείνω στις καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των ΒΑΠΕ.

Θα επιμείνουμε στις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις που θα καταδείξουν ότι η υπόθεση των Β.ΑΠΕ είναι όχι μόνο ένα περιβαλλοντικό σκάνδαλο και έγκλημα, αλλά κυρίως ένα οικονομικό σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων.

Μας προβλήθηκαν αρχικά οι Β.ΑΠΕ ως η ενεργειακή λύση που θα εκτόπιζε τα βρώμικα ορυκτά καύσιμα και θα μας έδινε τζάμπα και φθηνή ενέργεια.

Σήμερα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι οι Β.ΑΠΕ δεν μπορούν να υπάρξουν αυτόνομα σε ένα ηλεκτρικό σύστημα αλλά συμπληρωματικά, εγχέοντας περιοδικά ηλεκτρικό ρεύμα και εφόσον το δίκτυο δεν είναι κορεσμένο και μπορεί να το αποδεχθεί.

Άλλως το ρεύμα απορρίπτεται, όμως πληρώνεται.
Γνωρίζουμε επίσης ότι η ένταξη Β.ΑΠΕ στο σύστημα δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ποσοστό το 5-6 % της συνολικής ισχύος, αλλιώς δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα διαχείρισης.

Αλλά πόσο παράγουν οι Β.ΑΠΕ (κυρίως οι ανεμογεννήτριες);

Από μελέτες της γερμανικής αντίστοιχης ΔΕΗ, γνωρίζουμε ότι η μέση ετήσια απόδοση τους έφθασε μόλις το 16-18 % της ονομαστικής του ισχύος. Στη χώρα μας φθάνει το 20% της ονομαστικής τους ισχύος. Κατά δε την περίοδο του καλοκαιριού που έχουμε ανάγκη σε ρεύμα οι αποδόσεις πέφτουν δραματικά.

Συνεπώς, οι Β.ΑΠΕ δεν αποτελούν ενεργειακή λύση. Η παραγωγή τους βασίζεται στην τυχαιότητα των καιρικών συνθηκών. Παράγουν ρεύμα όταν αυτές θέλουν και όχι όταν εμείς το χρειαζόμαστε. Και όταν παράγουν πιθανόν δεν το χρειαζόμαστε, αυτό δε το οποίο παράγουν είναι ελάχιστο.

Δεν καταργούν καμία θερμική μονάδα, ως διαφημίζονται, αλλά αντίθετα δημιουργούν και νέες, επειδή η ένταξη τους στο δίκτυο πρέπει να υποστηρίζεται από σταθερές θερμικές μονάδες για να διατηρείται η ευστάθεια της ισχύος του δικτύου όταν οι ανεμογεννήτριες ή τα φωτοβολταϊκά σταματούν.

Για να υποστηριχτούν τα αιολικά της Εύβοιας έγινε η θερμική μονάδα στη Βοιωτία, για να υποστηριχθούν τα αιολικά της Λακωνίας προγραμματίζεται η θερμική μονάδα στη Νεάπολη.
Αλλά πόσο φθηνό και τζάμπα είναι το ρεύμα των Β.ΑΠΕ;

Όταν το κόστος αγοράς από τους συμβατικούς σταθμούς (Μεγαλόπολη, Πτολεμαϊδα) αλλά και του ρεύματος που κατά περίσταση εισάγουμε, είναι 25 ευρώ η μεγαβατώρα, οι εγγυημένες τιμές για τα μεγάλα αιολικά είναι 87, τα μικρά αιολικά 250 ευρώ και για τα φωτοβολταϊκά 450 ευρώ.

Παρά τη μικρή συμμετοχή ακόμη των Β.ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, το τεράστιο αυτό κόστος έφερε από τη μία πλευρά μεγάλες αυξήσεις στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος για τους καταναλωτές, λειτούργησε σε βάρος της ανταγωνιστικότητας των κλάδων της οικονομίας, αλλά και από την άλλη επειδή οι αυξήσεις αυτές δεν έφθαναν δημιουργήθηκαν τεράστια ελλείμματα στον ΛΑΓΗΕ που αγγίζουν πλέον το 1,5 δίς.

Το οικονομικό αδιέξοδο των Β.ΑΠΕ είχαν επισημάνει τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και το ΔΝΤ, τονίζοντας ότι πρέπει να κοπούν οι επιδοτήσεις, καθώς αυτό είναι σε βάρος της ανταγωνιστικότητας και δημιουργεί ελλείμματα.

Πρόσφατα υπήρξαν τέτοιες κυβερνητικές αποφάσεις και προφανώς μετά το Πάσχα θα έχουμε νέα κατάσταση.
Αλλά ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την υλοποίηση αυτού του φαραωνικού σχεδιασμού και τι προβλέπει αυτός για τη Λακωνία;
Μα, κάποιος μπορεί να πει, για τις δεσμεύσεις απέναντι στην Ε.Ε για το 20% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ μέχρι το 2020.

Αυτή τη στιγμή, το δίκτυο Πελοποννήσου αναφέρεται ως κορεσμένο, αλλά και συνολικά στο ελληνικό σύστημα η διείσδυση ΑΠΕ είναι στα όρια του τεχνικά ανεκτού. Αν σε αυτό προσθέσουμε το ρεύμα που παράγεται από τα μεγάλα υδροηλεκτρικά, που είναι ΑΠΕ αλλά για λόγους σκοπιμότητας το Ειδικό Πλαίσιο δεν τα θεωρεί ΑΠΕ, τότε η υποχρέωση αυτή θεωρείται σχεδόν καλυμμένη (17%).

Ο Ενεργειακός Σχεδιασμός, αν και διαπιστώνει ότι κατά το διάστημα 2007 -2010 έχουμε μία μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος λόγω οικονομικής κρίσης, που φθάνει το 12%, εντούτοις βάζει ως στόχο τον τριπλασιασμό της εγκαταστημένης ισχύος και το ποσοστό διείσδυσης των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή σε 85 – 100%.

Εύλογα διερωτάται κανείς: σε μία μνημονιακή Ελλάδα που η οικονομική ύφεση θα έχει βάθος χρόνου, που η κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος μάλλον θα μειώνεται περαιτέρω, ποια εθνική ανάγκη επιβάλει να περικόπτονται δαπάνες από την υγεία, την παιδεία, την εθνική άμυνα, την κοινωνική πρόνοια και να τριπλασιάζεται η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για να παραχθεί ηλεκτρικό ρεύμα, που δεν μας χρειάζεται και ποιος θα το αγοράσει;

Οι γείτονες μας που είναι πλεονασματικοί και αγοράζουμε από αυτούς;

Ενέργεια που θα απαιτήσει επεκτάσεις και πανάκριβους εκσυγχρονισμούς δικτύων από έναν εξαθλιωμένο λαό.

Με μία διείσδυση 85 – 100% των ΒΑΠΕ στην ηλεκτροπαγωγή, πόσοι από εμάς θα είμαστε σε θέση να πληρώνουμε τις εγγυημένες τιμές των 250 και 450 ευρώ/μεγαβατώρα των ΑΠΕ, αντί του ακριβού 57 που είναι σήμερα;

Και εδώ έρχεται να καταρρεύσει ο μύθος των ΒΑΠΕ και των επενδύσεων τους.

Πρόσφατα ακούσαμε για τις επενδύσεις της ενδιαφερόμενης DEUCZE AIOLIA.

Ας υποθέσουμε πως οι επενδύσεις αυτές των 100 εκατομμυρίων ευρώ έλθουν στον τόπο μας και ας δούμε πόσο θα επωφεληθεί η τοπική οικονομία και ο τοπικός πληθυσμός.

Ένα μεγάλο μέρος της συναλλαγής θα πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό και θα αφορά την αγορά του ακριβού εξοπλισμού.

Ένα μικρότερο μέρος της συναλλαγής (χωματουργικές εργασίες) θα εκχωρηθεί σε εργοτάξια που οπωσδήποτε δεν έχουν καμία σχέση με την τοπική οικονομία. Και όταν η εγκατάσταση τελειώσει, το φτωχό μας κράτος θα πρέπει να πληρώσει 40 εκατομμύρια επιδότηση τα οποία θα φύγουν και θα πάνε στη Γερμανία. Επιπλέον, θα είμαστε υποχρεωμένοι να επιδοτούμε το παραγόμενο ρεύμα με τις εγγυημένες είτε αυτό πετιέται είτε πωλείται στην διεθνή αγορά.

Και μέσα σε όλα αυτά, μία χώρα που "ματώνει" θα είναι υποχρεωμένη να κατασκευάσει πανάκριβα δίκτυα για να διακινηθούν τα φορτία αυτά.

Οι αριθμοί θα ευημερούσαν αλλά ο λαός θα "μάτωνε".
Η Λακωνία είναι ένας πρώην νομός η οικονομία του οποίου στηρίζεται σε δύο βασικού πυλώνες. Τον πρωτογενή (κυρίως γεωργία) και τον τουρισμό.

Τα Βάτικα και γενικά ο Πάρνωνας έχουν μία δρομολογημένη πορεία προς την ήπια τουριστική ανάπτυξη με αξιόλογες επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού. Κάστρο Μονεμβασιάς, καταβυθισμένη πολιτεία στο Παυλοπέτρι, το μοναδικό σπήλαιο της Καστανιάς και τα 250 σπήλαια του Πάρνωνα, το Απολιθωμένο Δάσος των Βατίκων, αποτελούν πόρους πραγματικά αειφόρου ανάπτυξης σε δραστηριότητες, που δεν είναι ανταγωνιστικές προς το περιβάλλον, που μπορούν να δημιουργήσουν ανάπτυξη και εκατοντάδες θέσεις εργασίας.

Ανεμογεννήτριες, υπερμεγέθη φωτοβολταϊκά, εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής στα Βάτικα, δίκτυο υψηλής τάσης, διασύνδεση με Κρήτη, αγωγός φυσικού αερίου, συνθέτουν την εικόνα της μελλοντικής βιομηχανοποιημένης Λακωνίας. Μιας βιομηχανοποίησης η οποία θα πλήξει καίρια τον τομέα του τουρισμού, θα απαξιώσει περιουσίες και επενδύσεις, θα υποβαθμίσει περιβαλλοντικά τον τόπο, θα καταστρέψει πολιτιστικούς πόρους. Μόλις 1800 μέτρα από την καταβυθισμένη πολιτεία χωροθετείται το εργοστάσιο, σε επαφή με το Απολιθωμένο Δάσος εκχωρούνται εγκρίσεις αιολικών και φωτοβολταϊκών, 1500 μέτρα από το κάστρο της Μονεμβασιάς μπορούν να τοποθετηθούν ανεμογεννήτριες.

Η υπόθεση των Β.ΑΠΕ καταφαίνεται πλέον πως είναι ένα περιβαλλοντικό σκάνδαλο, ένα περιβαλλοντικό έγκλημα ντυμένο με πράσινο μανδύα. Αλλά κυρίως ένα οικονομικό σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων.

Τους δίνουμε τζάμπα γη για να εγκαταστήσουν τις μονάδες τους.

Τους επιτρέπουμε να καταστρέφουν περιβάλλον και πολιτιστικούς πόρους.

Τους χρηματοδοτούμε με τη μορφή γενναίων επιδοτήσεων τις επιχειρήσεις τους.

Και υποχρεωνόμαστε εγγυημένα να πληρώνουμε το ρεύμα που παράγουν,  μέχρι και σε εικοσαπλάσιες σχεδόν τιμές από τις τιμές αγοράς.

Ο Σχεδιασμός αυτός δεν έχει σχέση με καμία εθνική ενεργειακή ανάγκη, παρά μόνο με τις ανάγκες των επενδυτών.

Οι τοπικές κοινωνίες, αντιλαμβανόμενες αυτούς τους κινδύνους, αυτή τη δραματική ανατροπή της φυσιογνωμίας του τόπου, περισσότερο από 10 χρόνια τώρα αγωνίζονται είτε με κινητοποιήσεις είτε με προσφυγές στο ΣτΕ ενάντια στις αποφάσεις μιας αυταρχικής εξουσίας, που καταργεί κάθε έννοια αυτοδιοίκησης και αυτοδιάθεσης των τοπικών κοινωνιών.

Σε όλα αυτά τα χρόνια, τα μεγάλα κόμματα που εναλλάσσονταν στην διακυβέρνηση της χώρας νομοθετούσαν και προωθούσαν την ανάπτυξη των Β.ΑΠΕ σύμφωνα με τις επιθυμίες επιδιώξεις των οικονομικών συμφερόντων.

Αλλά και τα μικρότερα κόμματα φαίνεται να μην είχαν εμβαθύνει στην ουσία του ζητήματος και να έχουν παρασυρθεί από την εικόνα της προπαγάνδας της φθηνής και καθαρής ενέργειας, μένοντας έτσι αποκομμένα από τους αγώνες των κοινωνιών.

Ευτυχώς, τον τελευταίο καιρό είχαμε επερωτήσεις στη βουλή τόσο από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όσο και από την κ. Πατριανάκου της ΝΔ.

Θετικό αυτό αλλά από μόνο του δεν φθάνει, ούτε και ανατρέπει τίποτα.

Οι αγώνες των τοπικών κοινωνιών ενάντια στον αυταρχισμό των κυβερνητικών αποφάσεων και των ΜΑΤ είναι άνισος.

Το θέμα είναι βαθιά πολιτικό και μπορεί να λυθεί μόνο με πολιτικές λύσεις. Και τις πολιτικές λύσεις μπορούν να τις δώσουν μόνο οι πολιτικές δυνάμεις με τη στήριξη της κοινωνίας.

Δεν έχουν νόημα πλέον δεκάδες προσφυγές στο ΣτΕ, θα πρέπει να αναθεωρηθεί ο Ενεργειακός Σχεδιασμός σε έναν πραγματικά εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό σύμφωνο με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, θα πρέπει να αποσυρθούν όλα αυτά τα Ειδικά Πλαίσια και νομοθετήματα που ουσιαστικά νομοθετήθηκαν από τα οικονομικά συμφέροντα του κλάδου.
Θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί τι είναι ΑΠΕ και τι δεν είναι. Ποιες είναι φιλικές προς το περιβάλλον; Δεν μπορεί τα μεγάλα υδροηλεκτρικά να μην θεωρούνται ΑΠΕ και να θεωρείται η βιομάζα φιλική προς το περιβάλλον...

Πολιτικές λύσεις λοιπόν.

Υπάρχουν οι πολιτικές δυνάμεις για αυτό;

Ενδεχομένως έκανα κατάχρηση της υπομονής σας, αλλά το θέμα είναι τόσο μεγάλο που για να διερευνηθεί σε όλες του τις παραμέτρους απαιτεί χρόνο.

Για την οικονομία του χρόνου δεν αναφέρθηκα σε δύο πολύ σημαντικές παραμέτρους. Αναφέρομαι στο σύνδρομο των ανεμογεννητριών και τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, καθώς και τις υβριδικές μονάδες και την αντλησοταμίευση που έχει πολύ μεγάλη σημασία στη διαχείριση των υδάτων.

Είναι θέματα που αν δεν αναλυθούν από κάποιον από τους ομιλητές που ακολουθούν, θα πρότεινα να αναφερθούν κατά τη διαλογική συζήτηση.
-----------------------------------------------------------------------------------------

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ

Μετάφραση περίληψης εισήγησης dr NINA PIERMONT
1ο Διεθνές Συνέδριο για τις αρνητικές επιπτώσεις των ανεμογεννητριών
Απώλεια της κοινωνικής δικαιοσύνης?
Οντάριο, Καναδάς
29-31 Οκτωβρίου 2010

Ο ορισμός ενός συνδρόμου

Σύντομη Περίληψη
Εξετάζω τρείς πτυχές του Συνδρόμου των Ανεμογεννητριών- τις εμβοές (tinnitus),τις μαθησιακές/γνωσιακές δυσκολίες και τον πανικό. Αντιπαραβάλλω την περιγραφή των συμπτωμάτων από πάσχοντες με την δημοσιευμένη έρευνα για να δείξω πώς οι θόρυβοι και οι υπόηχοι που αντιλαμβάνεται το αυτί επηρεάζουν την λειτουργία του εγκεφάλου.

Οι εμβοές δημιουργούνται όταν το ακουστικό σήμα στον κοχλία απουσιάζει και υπάρχει ταχεία αναδιοργάνωση στην ακουστικές οδούς. Είναι θόρυβος φάντασμα.(phantom noise). Ενώ μόνο το 4 % του γενικού πληθυσμού πάσχει από εμβοές,, από τις 10 οικογένειες που έπασχαν από Σύνδρομο Ανεμογεννητριών το 58% των ενηλίκων και των μεγαλύτερων εφήβων παρουσίαζαν εμβοές. Μία οικογένεια με έντονες εμβοές όταν βρίσκονταν κοντά στις ανεμογεννήτριες περιέγραψε πως αυτές εξαφανίστηκαν όταν έπαψαν να εκτίθενται .

Άλλοι θόρυβοι- π.χ από αεροδρόμια, τρένα, την κίνηση στους δρόμους επηρέαζουν αρνητικά την μαθησιακή ικανότητα των παιδιών. Η αρνητική επίπτωση στην ανάγνωση έχει τεκμηριωθεί στην βιβλιογραφία . Οφείλεται μάλιστα σε αλλαγές στον τρόπο που επεξεργάζεται ο εγκέφαλος τα ακουστικά ερεθίσματα .Το 70% των παιδιών σχολικής ηλικίας στις 10 αυτές οικογένειες είχαν πρόβλημα με το διάβασμα στο σπίτι , πρόβλημα συγκέντρωσης και οι επιδόσεις τους σε τέστ ήταν πολύ κακές όταν υπήρχε έκθεση σε ανεμογεννήτριες.

Πρόβλημα να σκεφτεί κανείς έχει και σε άλλες διαταραχές όπως στις διαταραχές της ισορροπίας . Επηρεάζεται αρνητικά η βραχυπρόθεσμη μνήμη, η ικανότητα συγκέντρωσης, η αναγνώση, η μαθηματική σκέψη και η ταυτόχρονη πραγματοποίηση ενεργειών ( multi-tasking).Οι διαταραχές της ισορροπίας συνδέονται επίσης με κρίσεις πανικού και έχουν νευρολογικό υπόβαθρο. Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες αποδείξεις ότι ο θόρυβος χαμηλής συχνότητας διεγείρει τα όργανα του αιθουσαίου συστήματος(vestibular organs) δημιουργώντας έναν μηχανισμό βάσει του οποίου οι υπόηχοι που δεν γίνονται αντιληπτοί από τον κοχλία επηρεάζουν περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ισορροπία δη

μιουργώντας έτσι τα συμπτώματα του Συνδρόμου των Ανεμογεννητριών.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Η Κυρία Piermont είναι η πρώτη ιατρός που ασχολήθηκε συστηματικά με τα συμπτώματα που προκαλούνται από τις ανεμογεννήτριες σε άτομα που ζούν κοντά σε μεγάλα αιολικά πάρκα. Τα συμπτώματα αυτά ανήκουν στο Σύνδρομο των Ανεμογεννητριών .Πέραν της κλινικής έρευνας στα αιολικά πάρκα, η Nina Piermont ;έχει ασχοληθεί με περιβαλλοντική έρευνα. Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή στο Πανεπιστήμιο John Hopkins και πήρε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο Yale. Έχει πάρει ειδικότητα στην παιδιατρική και μάλιστα στην Συμπεριφορική Παιδιατρική .